نسبت به دنياى دنيا پرستان اعلام كرد و فرمود : « انى لا احِبُّ الدُّنْيا ؛ من دنيا را دوست ندارم . » « 1 » آنچه براى زهرا ( س ) ارزشمند است ، انس با حق و ارتباط با معبود است . از اين رو ، وقتى پيامبر ( ص ) دعايى به او مىآموزد ، رضايت و تشكر خود را چنين اعلام مىكند : « يا ابَةِ لَهذا احَبُّ الىَّ مِنَ الدُّنيا وَ ما فيها ؛ پدر جان ! چنين دعايى از دنيا و آنچه در آن است ، نزدمن‌محبوب‌تراست . « 2 » در زيارتنامهء آن حضرت آمده است : « حَليفَةُ الْوَرَعِ و الزُّهْدِ » . « 3 » در اينجا زهرا ( س ) نه زاهد كه بالاتر از آن ، همدم و هم پيمان زهد معرفى شده و او به راستى بريده و منقطع از دنيا و فانى در ذات خدا بود ؛ آن چنان كه در يكى از تفسيرهاى « بتول » - از القاب آن حضرت - آمده است : « لِانْقِطاعِها عَنِ الدُّنْيا الَى اللَّه ؛ « 4 » فاطمه ( س ) بدين جهت بتول ناميده شده كه براى وصول به قرب الهى از دنيا منطقع شده است . »