در آمدى بر سيره فاطمى (س) (فارسى) — صفحة 138

بدين جهت همهء شرايط و عوامل تربيت تحوّل زا و سازنده را در محيط خانواده فراهم كرده بود . او با مديريت صحيح تربيتى فضاى خانه را به كلاس عالى تربيت تبديل كرده بود ؛ كلاسى پر از شور و مبحت ، سرشار از ايمان و اخلاص ، اخلاق و انضباط ، همكارى و مشاركت ، ايثار و فداكارى و دهها اصول اخلاقى و انسانى ديگر كه با هدايت و نظارت دقيق مربيانى معصوم ، همچون رسول اللَّه ( ص ) ، حضرت على ( ع ) و حضرت‌فاطمه ( س ) با محوريّت قرآن به اجرا درآمد . اين كلاس تربيتى از چنان اصالت و استحكامى برخوردار است كه امام حسين ( ع ) پس از گذشت بيش از نيم قرن از تشكيل آن از ارزشهاى والايش ياد مىكند . زمانى كه عبيداللَّه بن‌زياد به دستور يزيد ، حاكم مستبدّ شام ، امام حسين ( ع ) را بين تسليم در برابر حكومت شام و يا مرگ مخيّر كرد ، حضرت در ردّ اين خواستهء نابخردانه به تربيت خانوادگى خويش استناد كرده ، مىفرمايد : يَأْبَى اللَّهُ ذلِكَ وَ رَسُولُهُ وَ المُؤمِنُونَ وَ حُجُورٌ طابَتْ وَ انُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ ابِيَّةٌ . « 1 » خدا و پيامبرش و مؤمنان و دامنهاى پاك و سرافرازان غيور و دلاوران با شرافت ، ذلّت را از ما نمىپذيرند . و بدين ترتيب امام حسين ( ع ) آزادگى ، جوانمردى ، ظلم ستيزى و عدالت خواهى تجلى يافته در قيام عاشورا را محصول تربيت و دستاورد آموزشهاى خانواده و دامن پاك و مطهّر مادر مىداند .