1 . خانواده :
2 . فرزند :
حضرت زهرا ( س ) فرزند را امانت الهى در دست والدين و با الهام از فرمايش پيامبر ( ص ) ، دسته گلى خوشبو « 2 » و پدر و مادر را مسئول تربيت و رشد فرزند مىدانست . او فرزنددارى را شأن كوچكى نمىدانست كه امر ادارهء آن را به ديگرى واگذارد و خود در پى مشاغل ديگر هر چند مهم و پر سر و صدا برود . از اين رو ، وقتى سلمان به ديدار او رفت و ديد فاطمه ( س ) خود مشغول آسياب كردن جو است و فرزندش حسين ( ع ) از گرسنگى بى تابى و گريه مىكند . به آن حضرت گفت : « براى كمك به شما آسياب كنم يا حسين ( ع ) را آرام نمايم ؟ » فاطمه ( س ) فرمود : « من به آرام كردن فرزندم سزاوارترم ، شما جو را آسياب كنيد . » « 3 »
3 . تربيت :
حضرت زهرا ( س ) به موضوع تربيت به ديدهء اهميت مىنگريست و غفلت از آن را موجب صدمه و خسارتى عظيم براى فرد و جامعه . او اين سخن را از پدر خويش شنيده بود كه « اكْرِمُوا اوْلادَكُمْ وَ احْسِنُوا آدابَهُمْ ؛ « 4 » به فرزندان خود احترام بگذاريد و آنان را نيكو تربيت كنيد . »