پيامبر ( ص ) در مدينه بودند ، حدود نه سالش حضرت زهرا و حضرت على ( ع ) عليهما السلام با همديگر زن و شوهر بودند . در اين نه سال ، جنگهاى كوچك و بزرگى ذكر كردهاند ( حدود شصت جنگ اتفاق افتاد ) در اغلب آنها امير المؤمنين هم بوده است .
حالا شما ببينيد ، او خانمى است كه در خانه نشسته و شوهرش مرتب در جبهه است و اگر در جبهه نباشد ، جبهه لنگ مىماند اين قدر جبهه وابسته به او است .
از لحاظ زندگى هم وضع رو به راهى ندارند ؛ همان چيزهايى كه شنيدهايم :
وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَيَتِيماً وَأَسِيراً ( انسان : 8 ) ؛ يعنى حقيقتاً زندگى فقيرانهء محض داشتند ، در حالى كه دختر رهبر است ، دختر پيامبر است ، يك نوع احساس مسئوليت هم مىكند .
ببينيد انسان چه روحيّهء قوىاى بايد داشته باشد تا بتواند اين شوهر را تجهيز كند ، دل او را از وسوسهء اهل و عيال و گرفتاريهاى زندگى خالى كند ، به او گرمى بدهد ، بچهها را به آن خوبى تربيت كند . حالا شما بگوييد امام حسن و امام حسين امام بودند و طينت امامت داشتند ؛ زينب كه امام نبود .
فاطمه زهرا ( س ) اين گونه خانه دارى ، شوهردارى و كدبانويى كردند و اين طور محور زندگى فاميل ماندگار در تاريخ قرار گرفتند . آيا اينها نمىتواند براى يك دختر جوان ، يك خانم خانه دار يا مشرف به خانه دارى الگو باشد ؟ اينها خيلى مهم است .
5 . همسردارى فاطمه ( س ) در نگاه على ( ع ) :
گرچه در ضمن فصل اشاراتى به ديدگاههاى اميرالمؤمنين ( ع ) دربارهء خانه دارى و شوهردارى فاطمه ( س ) شد ، ليكن براى تكميل بحث به بخشى ديگر از نظرات ايشان در اين باره اشاره مىكنيم .