فصل چهاردهم : همسردارى
بى شك زن در زندگى خانوادگى نقش محورى و تعيين كننده دارد . زن به عنوان ركن اساسى خانواده و نيز به لحاظ ظرافت و لطافت ويژهاى كه خداوند در ساختار روحى او به وديعت نهاده است ، عامل مهر و الفت و عشق و دوستى درمحيط خانواده است . قرآن كريم با اشاره به همين لطافت روحى ، كه موجب سكون و آرامش خانواده مىگردد ، مىفرمايد :
وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجاً لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَ جَعَلَ بَيْنَكُم مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً ( روم : 21 )
و از آيات او اين است كه براى شما از جنس خودتان همسرانى آفريد تا در كنار آنان آرامش يابيد . و در ميانتان مودت و رحمت قرار داد .
حضرت زهرا ( س ) به عنوان نمونهء بارز و مظهر كامل يك زن ، بهترين و روشنترين مصداق آيهء كريمهء فوق مىباشد . بى شك در اين ازدواج الهى اهداف و مقاصدى بيش از آنچه در ازدواجهاى معمولى منظور است ، در نظر بوده است .
پيشبرد اهداف رسالت و پشتيبانى فكرى ، معنوى ، سياسى و عاطفى از مقام ولايت در راه دشوارى كه در پيش دارد ، مىتواند از جملهء اين اهداف باشد .