رزمندگان مىگردند . پس از پايان كار گردآورى و گزينش سپاه و تصفيه عناصر ناشايسته ، اميرمؤمنان عليه السلام دست به كار سازماندهى سپاه خويش شد . تمام نيروهاى رزمنده از كوفه بيرون آمدند و در بيرون شهر در نقطهاى به نام « نُخيله » اردو زدند . آن حضرت سپاهيانش را به هفت گروه تقسيم كرد و فرماندهى هر گروهى را به يكى از شجاعان قبيلههاى معروف همان گروه داد . « 1 » با توجه به اينكه شمار سپاهيان حضرت على عليه السلام را نود هزار نفر نوشتهاند ، مىتوان برآورد كرد كه گروههاى هفتگانه يادشده هر كدام به اندازه يك لشكر امروزى نيرو داشتهاند . اين سپاه بزرگ با رعايت اصول و روشهاى معمول آن روزگار راه شام را در پيش گرفت . يك گروه دوازده هزار نفرى به عنوان طلايهدار پيشاپيش سپاه حركت مىكرد و طبق فرمان امام عليه السلام اخبار را به آن حضرت گزارش مىداد . « 2 »
سپاه شام
معاويه با شنيدن خبر حركت اميرمؤمنان عليه السلام به سوى شام ، به گردآورى و تجهيز سپاه پرداخت . او در آغاز براى تحريك احساسات مردم آنان را در مسجد جمع كرد و پيراهن خونآلود عثمان را در برابر چشمانشان قرار داد و بر فراز منبر چنين گفت : اى مردم شام شما قبلًا مرا دربارهء على عليه السلام تكذيب مىكرديد ، ولى اينك براى همه روشن شده است كه قاتل خليفه كسى جز او نيست . او بود كه فرمان قتل را صادر كرد و قاتلان را پناه داد ؛ امروز از همانها
هامش
( 1 ) - وقعة صفين ، ص 117 .
( 2 ) - همان ، ص 121 - 122 .