بدين جهت مىجنگم كه سر به فرمان قرآن ننهادند . اينان مردمى هستند كه خدا را معصيت كرده و پيمان او را شكستند و كتاب او را به پشت سر گذاردند . سخنان آن حضرت در دل‌هاى تيرهء اين جماعت اثر نكرد و گفتند : به « اشتر » پيغام بده كه دست از جنگ بردارد و بازگردد . على عليه السلام ناگزير براى جلوگيرى از جنگ داخلى به « مالك اشتر » پيغام داد و مالك برگشت . « 1 » اين گروه كوته‌فكر تشخيص ندادند كه چرا دشمن آن‌گاه كه در آستانهء شكست قرار گرفته ، رو به قرآن مىآورد و چرا پيش از شروع جنگ هنگامى كه على عليه السلام آنها را به فرمان قرآن دعوت كرد ، آن را نپذيرفتند و جنگ را شروع كردند « 2 » و مگر على عليه السلام كه اينك فرمان ادامهء جنگ را مىدهد ، سال‌ها براى ترويج قرآن ، با دشمنان خدا نجنگيده و بزرگ‌ترين فداكارىها را در ميدان نبرد از خود نشان نداده است ؟ آنان از فرمان رهبر سرپيچى كردند و حيلهء دشمن ، علاقهء به دنيا و پيروى از هواى نفس ، چشم عقلشان را كور كرد و با پذيرش آتش‌بس ، ضايعه‌اى بزرگ براى اسلام پديد آوردند .