اديان الهى و فرق اسلامى (فارسى) — صفحة 96

اشراق فردى ، به هيچ زمان وفردى اختصاص ندارد وهميشه بوده وهست ؛ وهمچنين اين وحى ، هيچ ربطى به وحى پيامبرى ندارد . نيز طبق اين اصطلاح وتلقّى از وحى ، خدا مىتواند خود را ، بر هر كس نشان دهد وأو مجاز است كه حاصل مكاشفهء خود را كه از هر راه وطريقي به دست آورده به عنوان وحى ، اعلام كند ، وخود را نيز پيامبر ورسول وحى گيرنده ، جلوه دهد ؛ چون هيچ ضابطه وملاك ومعيار خاصّى در وحىگيرى وپيامبرى ، وجود ندارد ! « 1 » 3 - گناه نخستين ومسألهء فدا يكى از عقايد مشهور در آيين مسيحيّت ، مسأله گناه اوّليّه وفداست ، به عقيدهء مسيحيان ، آدم وحوّا با خوردن از شجره منهيّه ، مرتكب گناه واز بهشت ، رانده شدند . گناه آنان به فرزندان شان سرايت كرد وسبب گناه كارى جبلّى وذاتي آنان گرديد ؛ وچون كيفر دادن وجاويد ساختن همهء آن‌ها در عذاب با رحمت الهى ، منافاة دارد ، از همين رو ، خداوند عيسى مسيح ( خداى متجّسد ) را فرستاد تا برصليب ، فداى آدميان گردد وبا فدا شدن أو ، گناه نخستين از دامن فرزندان آدم وحوّا ، زدوده شود . پس عيسى ( ع ) با فدا شدنش كفّارهء گناهان بشر شد وموجبات نجات آنان را فرآهم كرد . موضوع گناه اوّليه وفدا ، گرچه جزو معتقدات مسيحي است كه در شوراى مشهور « نيقية » به سال ( 325 م ) ونيز شوراى « قسطنطنيّه » به سال ( 381 م ) به تصويب اعضاى آن‌ها رسيده بود ، ولى در أناجيل چهارگانه نيامده ومسيحيان نيز اذعان دارند كه عيسى به اين امر ، اشاره‌اى نكرده است . به اين خاطر بود كه اين مسأله صدها سال ميان پيروان آيين مسيحيّت ، مورد بحث وجدال ، واقع شده ودر جريان مجادلات ومباحثاتى كه در اين باره رخ داده ، برخى از روحانيّان مسيحي ، آن را انكار كرده‌اند ، كه « پلاز » يكى از كشيشان بنام در قرن پنجم ميلادي از آن جمله است . وى همراه جمعى از همفكران خود ، موضوع گناه اوّليه را منكر شد وسرايت گناه از يك فرد - اگر گناه باشد - به ديگران را ، بي دليل خواند ، ولى نظر أو از طرف كليسا ، پذيرفته نشده ومردود اعلام شد . « 2 »