مىگردد بلكه امام عليه السلام خواست با اين تشبيه ، هم كوتاهى مدت حكومت مروان و هم ماهيّت رياستش را نشان دهد و تفهيم كند كه حكومت او يك مقام مستند به شخصيّت او نبوده و خود آن رياست هم ، آميخته به پليديهاست . « 1 » دوم خونخوارى ، استبداد فكرى و عملى فرزندان مروان همانند : 1 - عبدالملك مروان كه بر مسند خلافت تكيه زد . 2 - بشير حاكم عراق كه مدّتى مكّه را محاصره كرد و كعبه را ويران ساخت و دست حَجّاج بن يوسف را در ريختن خون مسلمانان ، آزاد گذاشت و . . . . 3 - عبدالعزيز كه فرمانرواى مصر گرديد . 4 - محمّد صاحب جزيره : و همچنين ديگر فرزندان و نوادگانش كه در ستمگرى به دو اقتدا كردند .
هامش
( 1 ) - ترجمه و شرح نهجالبلاغه ، ج 11 ، ص 174 .