به امام حسين عليه السلام فرمود : اى حسين ، از نسل تو مردى به‌نام زيد خروج و قيام مىكند كه او و يارانش در روز قيامت با چهره‌هاى نورانى و سفيد بر گردن‌هاى مردم قدم مىگذارند ( جايگاهى بالاتر از ديگران دارند ) آنان بدون حساب وارد بهشت مىشوند . « 1 » از حضرت على عليه السلام نقل شده كه در كوفه همان جايى كه زيد را به دار آويختند ، ايستاد و گريه كرد . اصحابش عرض كردند : چه چيز تو را به گريه درآورد ؟ فرمود : مردى از فرزندانم در اينجا به دار كشيده مىشود ، هر كه خشنود باشد به عورتش نگاه كند ، خداوند او را بر رو در آتش مىافكند . « 2 »

زيد به‌عنوان فردى كه در مكتب امامان اهل بيت عليهم السلام رشد كرده و پرورش يافته بود به امامت آنان معتقد بود و ايشان را جانشين جدش پيامبر صلى الله عليه و آله مىشناخت . عمرو بن خالد مىگويد زيد فرمود : در هر زمانى مردى از ما اهل بيت هست كه خداوند به او بر بندگانش احتجاج مىكند و حجت خدا در زمان ما ، برادرزاده‌ام جعفر بن محمد عليه السلام است ؛ كسى كه از او پيروى كند گمراه نمىشود و آن كه با او مخالفت ورزد هدايت نمىيابد . « 3 » محمد بن مسلم مىگويد : بر زيد بن على وارد شدم و گفتم : مردم گمان دارند كه صاحب امر امامت تو هستى . او فرمود : نه ، ( مردم اشتباه مىكنند ) من فقط از عترت پيامبرم . گفتم : پس چه كسى صاحب اين امر است ؟