قرآن براى تمامى مردم درهمه زمانها ومكانها نازل شده است . « وَ ما هُوَ الَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمينَ » « 1 » اين قرآن جز مايهء بيدارى براى جهانيان نيست . « وَ ما ارْسَلْناكَ الَّا كافَّةً لِلْنَّاسِ بَشيراً وَ نَذيراً » « 2 » و ما تو را جز بشير و بيم رسان براى همهء مردم نفرستاديم . بهره‌گيرى كامل از قرآن با تمسك به سنت و سيرهء معصومين ( ع ) امكان پذيراست .

سنت در نزد فقهاى اماميه به قول ، فعل و تقرير معصوم گفته‌مىشود . « 3 » منظور از قول و فعل ، گفتار و كردار و منظور از تقرير ، سكوت و رفتار تأييد آميز معصوم است ، نسبت به فعل يا عقيده‌اى كه در حضور ايشان مطرح شود . قول ، فعل و تقرير در صورتى حجت است كه ناشى از تقيه نباشد . « 4 » اعتبار سنت بدين دليل است كه در قرآن امر به اطاعت پيامبر ( ص ) و ائمه ( ع ) شده است . « وَ ما اتيكُمُ الرَّسوُلُ فَخُذوُهُ وَ ما نَهيكُمْ عَنْهُ فَانْتَهوُا » « 5 » و آنچه را پيامبر ( ص ) براى شما آورده ، بگيريد و از آنچه نهى كرده خوددارى نماييد . « يا ايُّهَا الذينَ آمَنوُا اطيعوُا اللَّهَ وَ اطيعوُا الرَّسوُلَ وَ اوُلِىاْلَامْرِ مِنْكُمْ » « 6 » اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد پيامبر خدا و صاحبان امر را ( امامان معصوم ( ع ) ) .