يك فرد آگاه نمىتواند نسبت به موضوعات جامعهء پيرامون خود ، بى تفاوت باشد و همين امر باعث به وجود آمدن تفكرات و عقايد سياسى خاص در هر يك از افراد جامعه مىگردد . اگر اين عقايد سياسى به وابستگى حزبى منجر شود ، داعيهء كسب قدرت و نيل به زمامدارى را به دنبال دارد . حال اگر نظاميان به احزاب سياسى وارد شوند ، نظام سياسى كشور تحت الشعاع خشونت نظامى قرار مىگيرد و چه بسا آنها در جهت تمايلات و گرايشهاى خاص سياسى اعضاى خود از امكانات و قدرت نظامى استفاده كنند . به همين جهت ، قوانين جمهورى اسلامى عضويت و فعاليت نيروهاى مسلح را در گروهها و احزاب سياسى ، ممنوع كرده است . قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران احزاب و گروههاى سياسى را مشروط به اينكه اصول استقلال ، آزادى ، وحدت ملى ، موازين اسلامى و اساس جمهورى اسلامى را نقض نكنند ، آزاد اعلام كرده است . « 1 » قانون مقررا ت استخدامى سپاه « عدم عضويت و هوادارى از احزاب و گروهها و سازمانهاى سياسى » و همچنين نداشتن سابقهء عضويت يا هوادارى از احزاب و گروههاى سازمانهاى غير اسلامى ، التقاطى ، الحادى و غير قانونى را شرط عمومى استخدام در سپاه دانسته و تأكيد كرده كه ادامهء عضويت آنها موجب اخراج از سپاه خواهد شد . « 2 » از شرايط عمومى استخدام در ارتش جمهورى اسلامى عدم سابقهء عضويت يا وابستگى به احزاب سياسى غير قانونى و يا الحادى و حتى احزاب و گروههاى سياسى مجاز مىباشد . « 3 »