درمورد وجوب جهاد ابتدايى در قرآن كريم آيات بسيارى وجود دارد . آيات زير از آن جمله است : « كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتالُ وَ هُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسى انْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ . . . » « 1 » حكم جهاد بر شما مقرر شد در حالى كه بر شما ناگوار و مكروه است ، ليكن چه بسيار شود كه چيزى را شما ناگوار شماريد ولى بحقيقت خير و صلاح شما در آن بوده است . « يا ايُّهَا النَّبِىُّ جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ . . . » « 2 » اى پيامبر با كافران و منافقان جهاد كن و بر آنها بسيار سخت بگير . جهاد ابتدايى با وجود شرايطى ، مشروعيت مىيابد ؛ اين شرايط عبارتنداز : 1 - جهاد ابتدايى با حضور « امام معصوم ( ع ) » و يا « نايب خاص او براى جهاد » و يا « نايب خاص او بر جهاد و غير جهاد » واجب است و در زمان غيبت امام كه اختيار امور به دست ولى فقيه عادل است ، واجب نيست و بر اين مطلب ، ادعاى اجماع شده است . 2 - احتمال كسب نتيجه ، چون براى انسان عاقل جايز نيست كه وارد معركه‌اى شود كه هيچ احتمال كسب نتيجه در آن نمىبيند . « 3 » 3 - دعوت به اسلام قبل از شروع جنگ « 4 »