كافر به كسى گفته مىشود كه يا به خدا اعتقاد ندارد و يا براى خدا شريك قائل است . اين گروه كفّار حربى هستند . قرآن در مورد ضرورت پيكار با اين افراد مىفرمايد : « وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ » « 1 » بكشيد آنان را هر جا كه بيابيدشان . « فَخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ . . . » « 2 » بگيريدشان و هر جا كه آنان را يافتيد بكشيد . صاحب لمعه مىگويد : جنگ با اين افراد واجب است تا اينكه يا مسلمان شوند و يا كشته شوند و غير از اين از آنان پذيرفته نيست . « 3 » استثنايى كه بر اين اصل كلى وارد است ، مربوط به كفّار معاهد مىشود كه با مسلمانان پيمان بسته اند .