تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تولى و تبرى در قرآن (فارسى) — صفحة 80

مساهمون:

ص٨٠

سلام نوعى تأمين و پناه دادن و نشانهء حُسن تفاهم و تبادل محبّت است . به همين جهت خداوند به پيامبر دستور مىدهد كه مؤمنان را با سلام مورد ملاطفت قرار دهد : وَ اذا جاءَكَ الَّذينَ يُؤمِنونَ بِايتِنا فَقُل سَلمٌ عَلَيكُم . ( انعام : 54 ) آنان كه به آيات ما ايمان مىآورند هرگاه پيش تو آمدند ، بگو سلام بر شما . از جملهء « . . . الَّذينَ يُؤمِنونَ بِايتِنا » بر مىآيد كه سلام در انحصار ايمان است ، يعنى سلام مخصوص مؤمنان است و نبايد به كفّار سلام كرد . و كسى كه كفر بورزد شايستهء سلام نيست ؛ زيرا سلام دادن در حقيقت ايجاد سلامت و حسن تفاهم ميان يكديگر است . بين مؤمن و كافر چه نسبتى است تا او را به صفا و سلامتى فرا خواند و در زير پر و بال مهر خود قرار دهد ؟ ! پيامبر اكرم ( ص ) مىفرمايد : لا تَبْدَؤُوا اهْلَ الْكِتابَ بِالسَّلامِ فَانْ سَلَّمُوا عَلَيْكُمْ فَقُولُوا عَلَيْكُمْ وَ لاتُصافَحُوهُمْ وَ لاتُكِنُّوهُمْ الَّا انْ تَضْطَرُّوا الى ذلِكَ . « 1 » به اهل كتاب ( يهود و نصارا ) سلام ندهيد و اگر آنها به شما سلام دادند در جواب آن بگوييد : « عليكم » بر شما باد - نگوييد « سلام عليكم » - و با آنها مصافحه نكنيد و با كنيه صدايشان نزنيد مگر وقتى كه به آن مجبور شويد . تبادل سلام سبب گسترش و تحكيم پيوند قلبى و دوستى است . پيامبر اكرم ( ص ) اين نكته را يادآور مىشود و مىفرمايد : افَلا ادُلُّكُمْ عَلى عَمَلٍ اذا عَمِلْتُمُوهُ تَحابَبْتُمْ ؟ قالُوا : بَلى يا رَسُولَ اللَّهِ . وَ قالَ : « افْشُوا السَّلامَ بَيْنَكُمْ » . « 2 » آيا شما را به كارى راهنمايى نكنم كه در صورت عمل به آن يكديگر را دوست خواهيد داشت ؟ گفتند : چرا اى رسول خدا . فرمود : سلام را در ميان خودتان گسترش دهيد .

5 . نام نيكو

اهميّت نامگذارى اشخاص و اماكن بر كسى پوشيده نيست . هر كسى علاقمند است كه خود و فرزندش نامى زيبا و پر معنا داشته باشد .
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 75 ، ص 389 .
( 2 ) . محجة البيضاء ، فيض كاشانى ، ج 3 ، ص 382 .