دريا در قرآن ، حديث و فقه اسلامى (فارسى) — صفحة 87

وقتى كه به حدّ ترخص نرسيده‌اند ، نمىتوانند روزهء خود را باطل كنند و اگر قبل از رسيدن به حد ترخص روزهء خود را باطل كنند ، بنابر احتياط واجب بايد كفاره هم بدهند . « 1 » كسانى كه كار كردن در كشتى شغلشان نيست ، اگر قبل از ظهر مسافرت كنند و مسافت شرعى را طى كنند و قبل از ظهر نيز به پايگاه اصلى برگردند ، اگر قصد دارند ده روز در پايگاه بمانند چنانچه در طول سفر كارى كه در روزه را باطل مىكند انجام نداده‌اند ، بايد آن روز را روزه بگيرند و اگر كارى كه روزه را باطل مىكند انجام داده‌اند روزهء آن روز بر آنان واجب نيست . كسى كه نمىداند روزهء مسافر باطل است اگر در سفر روزه بگيرد و در بين روز مسأله را بفهمد روزه‌اش باطل مىشود و اگر تا مغرب نفهمد روزه‌اش صحيح است . « 2 » اگر روزه‌دار عمداً تمام سر را در آب فرو برد ، اگر چه باقى بدن او از آب بيرون باشد ، بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن روزه را بگيرد . ولى اگر تمام بدن را آب بگيرد و مقدارى از سر بيرون باشد ، روزه باطل نمىشود . « 3 » اگر شك كند كه تمام سر زير آب رفته يا نه روزه‌اش صحيح است . « 4 » اگر روزه‌دار بىاختيار در آب بيفتد و تمام سر او را آب بگيرد ، يا فراموش كند كه روزه است و سر در آب فرو برد ، روزهء او باطل نمىشود . « 5 » اگر فراموش كند كه روزه است و سر را در آب فرو برد ، يا ديگرى به زور سر او را در آب فرو برد ، چنانچه در زير آب يادش بيايد كه روزه است ، يا آن كس دست خود را بردارد ، بايد فوراً سر را بيرون آورد و چنانچه بيرون نياورد ، روزه‌اش باطل مىشود . « 6 » اگر فراموش كند كه روزه است و به نيت غسل سر را در آب فرو برد ، روزه و غسل او صحيح است . « 7 »