خلاصه
حرص بر مال اندوزى از صفات ناپسند است كه قرآن با تعبيرات مختلف ، حقيقت و راز آن را روشن مىسازد و يكى از ثروتمندان دوران جاهليت را به عنوان نمونهء بارزِ انسان حريص معرفى مىكند كه با وجود اموال و اولاد بسيار باز هم بر افزايش آنها طمع مىورزيد .
آزمندى ، عامل فطرى دارد . همچنين ، فريفته شدن به زرق و برق دنيا و تظاهر به طول عمر و آرزوهاى دور و دراز از ديگر عوامل مهمّ آن محسوب مىشود .
نكوهيده بودن آزمندى ، منافاتى با فطرى بودن و آفرينش هدفدار انسان ندارد ؛ زيرا حرص با توجه به اهداف نادرست ، نكوهش شده است و گرنه حرص ، در اصل ، مايهء تحرك و تكامل است .
طمع فراوان ، آزادى انديشه و عمل را از آدمى مىگيرد و او را به بردگى مىكشد و دل و عقل او را از كار مىاندازد و مانع بيان و اجراى اوامر و نواهى خدا مىشود .
همين طور عقل و مشاعر آزمند را تحت الشعاع قرار مىدهد و متانت او را سلب مىكند و مانع از عبادت و كارهاى خير مىگردد .
پرسش
1 - قرآن حرص و آزمندى انسان را چگونه معرفى مىكند ؟
2 - عوامل حرص و آزمندى مذموم چيست ؟
3 - چرا حرص شديد ، نقصى در خلقت انسان محسوب نمىشود ؟
4 - طمع چه آثار نابهنجارى دارد ؟
ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى) — صفحة 97
مساهمون: جعفر وفا
ص٩٧