ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى) — صفحة 89

« وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَى مَيْسَرَةٍ . . . » « 1 » و اگر ( وامدار ) تنگدست بود ، مهلتى بايد تا هنگام گشايش . پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله روزى به منبر رفت و پس از حمد و ثناى الهى فرمود : اى مردم ! حاضران به غايبان برسانند كه هر كس بدهكار تنگدستى را مهلت دهد ، خداوند به مقدار مالى كه صاحب مال در پيش بدهكار دارد تا زمانى كه آن را دريافت كند ، براى هر روزش صدقه‌اى مىنويسد . « 2 » همچنين مىفرمايد : « لَيْسَ لِمُسْلِمٍ يُعْسِرَ مُسْلِماً وَ مَنْ انْظَرَ مُعْسِراً اظَلَّهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ بِظِلِّهِ يَوْمَ لاظِلَّ الّا ظِلُّهُ » « 3 » هيچ مسلمانى حق ندارد ، مسلمانى ديگر را در فشار قرار دهد و اگر كسى وامدار تنگدستى را مهلت دهد خداوند در روز قيامت كه سايه‌اى جز سايهء او نيست ، بر وى سايه مىافكند . يادآور مىشويم كه اگر كسى بداند وامى را كه از او گرفته‌اند در راه گناه صرف كرده‌اند نبايد به آنان مهلت دهد ، چرا كه اين مورد ، استثنا شده است . « 4 »