خلاصه
از نظر قرآن ، يك مسلمان با فقرا بايد بر پايهء محبّت و خوشرويى باشد ، بسان پيامبر صلى الله عليه و آله كه به دستور خداوند با اصحاب صفّه مىنشست ، در حقشان انفاق مىكرد به آنان بها مىداد و با تواضع در ميانشان حضور مىيافت .
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و ديگر پيشوايان معصوم عليه السلام به مردم توصيه مىكردند كه با مستمندان با رفق و محبّت رفتار كنند و از برخورد متكبرانه و تحقيرآميز دورى جويند و در انفاق و احسان به آنها ، راه صحيح برگزينند تا شخصيت آنان محفوظ بماند .
عادت كردن به رفتار متواضعانه ، آشنايى دقيق با وضع مالى فقرا و دادن شخصيّت به آنها از جمله فلسفهء همنشينى با مستمندان است .
برخورد با ثروتمندان مؤمن بايد چون ديگر مؤمنان بر مبناى تقوا باشد و نبايد به خاطر ثروتشان به آنها احترام گذاشته شود ، بلكه بايد به آنان در جهت رعايت حقوق ديگران تذكر داد .
پرسش
1 - قرآن در برخورد با فقيران چه دستورى مىدهد ؟
2 - دستورالعمل امام صادق عليه السلام به شيعيانش چيست ؟
3 - فلسفهء همنشينى با فقرا و درماندگان چيست ؟
4 - با ثروتمندان مؤمن چگونه بايد برخورد كرد ؟
ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى) — صفحة 137
مساهمون: جعفر وفا
ص١٣٧