سرداران صدر اسلام (فارسى) — صفحة 129

برآمدند و با ابرازنظرهاى قاطع راه هرگونه سازش وتسليم در برابر معاويه رابستند و مردم را به جهاد در راه خدا تشويق كردند . از جمله اين فرماندهان معقل بود وى پس از سخنان يكى از سازشكاران به پا خاست وخطاب به امام عليه السلام چنين گفت : « اى اميرمؤمنان به خدا سوگند كه اينان براى خيرخواهى بسوى تو نيامده‌اند و در كارشان جز فريبكارى وغشّ چيزى وجود ندارد ، از ايشان دورى كن كه درحقيقت آنان نزديكترين دشمنان تو هستند . « 1 » ونيز هنگامى كه امام على ( ع ) از لشكرگاه خو دنخيله « 2 » بسوى مدائن مىرفت تا عده‌اى از مسلمانان آنجا را آماده كارزار كند و براى كمك به ديگر رزمندگان با خود به صحنهء صفين بياورد . مالك بن حبيب راجانشين خود كرد و به او فرمود : « نگذار كسى از جنگ تخلّف ورزد همه راباخودت به جنگ بياور . . . » « 3 » دراينجا ، معقل بن قيس برخاست وماهيت متخلفان از فرمان امام را اين گونه افشار كرد : اى اميرمؤمنان ! به خدا سوگند كه تنها بدگمانان از فرمان تو سرپيچى مى كنند و فقط منافقان در انجام فرمان تو درنگ مى ورزند . اى اميرمؤمنان ! به مالك دستور بده تا متخلّفان را گردن بزند . امام درپاسخ فرمود : مالك رادستورى داده‌ام كه انشاء ا . . . به آن عمل مىكند . « 4 »