پيش از آغاز نبرد صفين امام على ( ع ) دربارهء نبرد با معاويه و چگونگى آن با ياران و اصحاب خود از مهاجرين و انصار به مشورت پرداخت . امام ( ع ) به همه حق اظهار نظر داد . آنها نظرات خود را ابراز مى كردند كه عموماً در تأييد جنگ بود « 1 » و اگر اختلافى هم وجود داشت در چگونگى زمان و ديگر شرائط جنگ بود كم كم شرائط لازم براى بسيج و حركت مردم بوجود آمد و مردم خود رابراى نبردى سرنوشت ساز با معاويه آماده كردند . امّا برخى از رؤساى قبايل كه پنهانى با معاويه روابط دوستانه داشتند ، سعى مى كردند با نشر آراء سازشكارانه روحيه مردم و رزمندگان را تضعيف كنند و از جنگ با معاويه بازدارند . برخى از آنان به حضور امام ( ع ) مى رسيدند و بعنوان خير خواهى و نصيحت ! به امام مى گفتند : « ما نبايد در جنگ با معاويه شتاب كنيم بلكه بايد به وى نامه نوشت و مسالهء را با مذاكره حل كرد . به خدا سوگند هيچ معلوم نيست وقتى در برابر هم قرار گرفتيد كدام يك از شما مقاومت مى كنيد و كدام يك فرار معلوم نيست پيروزى از آن شماست يا معاويه ؟ » « 2 » انتشارچنين افكارى ممكن بود در روحيهء برخى از سربازان امام تأثير سوء بگذارد از اينرو عده‌اى از ياران و فرماندهان فداكار امام ( ع ) در مقام پاسخ به آنان