ابو ايوب انصارى در زمرهء پنج تن از انصارى است كه در زمان پيامبر قرآن كريم را جمع‌آورى مى كردند . « 1 » از اين رو با معارف عالى و تعاليم الهى كه توسط پيامبر ( ص ) در اختيار او قرار مى گرفت در تشخيص حق ازباطل داراى بصيرت بود وبخوبى مؤمن را از منافق تشخيص مى داد . روزى گروهى از منافقين در مسجد گرد آمده بودند . پيامبر وارد مسجد شد آنان را ديد كه كنار هم نشسته اند و به آهستگى با هم سخن مى گويند . پيامبر ( ص ) براى مقابله باآنان دستور داد آنان را از مسجد بيرون كنند . همان لحظه ابو ايوب كه گويى منتظر يك چنين فرصت مناسبى باشد از جاى خود برخاست و به طرف عمر بن قيس رفت و پاهايش را گرفت و او را بر زمين كشان كشان از مسجد بيرون انداخت ، سپس رو به رافع بن وديعه كرد و يقهء لباسش را گرفت و با شدت به جلو كشاند و سيلى بر صورت او نواخت و او رانيز از مسجد بيرون راند ، به او گفت : « اف بر تو اى منافق خبيث ! از مسجد رسول اكرم بيرون رو . » « 2 »