در سال ششم بعثت بنا به فرمان پيامبر اكرم صلى اللّه عليه و آله گروهى از مسلمانان كه از شدت سختگيرى دشمنان بستوه آمده بودند ، به كشور حبشه پناهنده شدند مقداد با دومين گروه مسلمانان مهاجر به حبشه رفت ، و پس از مدتى به مكه بازگشت و در مكّه همراه رسول خدا ( ص ) بود تا جريان هجرت به مدينه پيش آمد . پس از آنان مقداد منتظر فرصتى ماند تابه مدينه برود او درطول مدتى كه درمكه بود همواره مىكوشيدتا از اسلام و مسلمانان حمايت كند و در اين راه لحظه اى بى وفايى نشان نداد .
هجرت به مدينه
چگونگى هجرت : در سال اول هجرت در سريهاى « 1 » بين ابوجهل و حمزه صلح واقع شد حمزه باهمراهان خود به مدينه وارد شد و ابو جهل با همراهان خود به مكه رفت و در آنجا مردم را بر ضد پيامبر اسلام ( ص ) تحريك كرد ، در نتيجه تبليغات و كوشش ابوجهل ، دويست تن جنگجو آماده شدند ، ابوجهل پسرش عكرمه را فرماندهء آنان قرار داد . و به آنان سفارش اكيد كرد تا آنجا كه ممكن است در راه سركوبى اسلام از بذل جان و مال دريغ نورزند . عكرمه با دويست نفر غرق در سلاح به سوى مدينه رهسپار شدند . رسول خدا ( ص ) شصت نفر « 2 » از مسلمانان را به فرماندهى عبيدة بن حارث بسوى آنان گسيل داشت و در كنار چاه « احياء » كه در راه مدينه است ، توقف كردند و همانجا را اردوگاه خود قرار دادند . روز بعد سپاه قريش به آنجا رسيدند و هنگام برخورد با سپاه اسلام اعلام جنگ نمودند .
هامش
( 1 ) . سرّيه : عبارت است از جنگهايى كه خود پيامبر در آنها شركت نمىكرد و فرمانده وپرچمدار را تعيين مى كرد و براى سركوبى وارعاب به سوى دشمن مى فرستاد .
( 2 ) . برخى هشتاد نفر ذكر كردهاند كه يك نفر از انصار هم با آنان نبود ( تاريخ پيامبراسلام ، آيتى ، ص 228 ) .