اسيران و جانبازان كربلا — صفحة 108

صبرش سنگين‌تر از كوهها و بزرگ‌تر از همه چيز بود درخواست صبر نمود ، از آن جمله چنين گفت : اى يادگار جدّ ، پدر و برادرانم ! چرا ناراحت هستى و جان خود را در معرض نابودى قرار داده‌اى ؟ سوگند به خدا اين مصيبت‌ها را جدّ و پدرت به ما خبر داده‌اند و ما در انتظار چنين روزى بوديم ؛ خداوند از افرادى عهد و پيمان گرفته است كه فرعون‌هاى زمان آنان را نمىشناسند ، لكن اهل آسمانها آنها را به خوبى مىشناسند ، افرادى خواهند آمد و اين بدنهاى پاره پاره شده را جمع خواهند كرد و به خاك خواهند سپرد . در اين سرزمين براى پدرت نشانه‌اى نصب خواهد شد كه گذشت قرنها آنها را محو نخواهد كرد ، آن نشانه همچنان پايدار خواهد بود . جبّاران روزگار و ستمگران خواهند كوشيد كه اين نشانه را از بين ببرند لكن روز به روز در ترقّى و تعالى خواهد بود و از گزند بدخواهان و حوادث مصون و محفوظ خواهد ماند . « 1 » اشعار زير را حضرت زينب ( س ) ايراد فرمودند ، زمان سرودن ، آنها را دوگونه گفته‌اند : موقع وداع و يا بعد از غارت خيمه‌ها :