جندب بن زهير در مدينه همواره در كنار پيامبر ( ص ) بود و در جنگهاى آن حضرت شركت فعال داشت و به عنوان رزمنده‌اى شجاع و دلاورى فداكار شناخته شد . او در اثر همنشينى با پيامبر از انفاس قدسى حضرتش بهره‌ها برد و از جوار آن وجود با بركت ، فراوان كسب فيض نمود . انس و علاقه او به پيامبر ( ص ) آنچنان بود كه از محضر محبوب خود سير و خسته نمىشد و همواره مشتاق ديدار آن حضرت بود . معاشرت با پيامبر ( ص ) آنچنان در روح پاك جندب اثر گذارد كه روزى به حضرتش عرض كرد : « اى رسول خدا ، پدر ومادرم به فداى تو ، من هنگاميكه از نزد شما مىروم ، به مال و فرزندانم دلخوش نمىشوم تا اينكه باز گردم و تو را ببينم . پس در دوران قيامت چگونه خواهم بود . » « 2 » آرى اين حالت گوياى روح بلند او بود و به نظر مىآيد عشق و علاقه او به پيامبر خدا ( ص ) آنچنان او را سرگشته و شيدا كرده بود كه‌لحظه‌اى بى او قرار نداشت .