هاشم گذشته از شجاعت و دلاورى در ميدانهاى رزم ، در برخورد با مسائل سياسى وادارى كشور ، و مردم دارى ، از لياقت و كاردانى خاصى بهره‌مند بود ، بطورى كه اميرمؤمنان عليه السلام زبان به تعريف و تمجيد او گشوده ، و براى حل مشكلات مصر ، او را شايسته و لايق مقام استاندارى آن ديار مىدانست . آن حضرت پس از شهادت محمد بن ابى بكر به دست ياغيان شام و منافقين داخلى ، و اظهار تأسف از شهادت او چنين فرمود : « تصميم من اين بود ، كه ولايت مصر را بجاى محمدبن ابى بكر به هاشم واگذارم ، و اگر اين كار صورت مىگرفت ، هاشم هرگز ميدان را براى عمروعاص ويارانش خالى نمىگذاشت ، و فرصت اين اخلالگريها را به آنان نمىداد ، و هرگز كشته نمىشد ، مگر اينكه شمشيرش را در دست داشت » . « 1 » هاشم يكىاز چشمانش درجنگ يرموك مورد اصابت قرارگرفت و كور شد ، بدين جهت او را ( اعور ) يعنى يك چشم خطاب مىكردند . « 2 » اوبه على ( ع ) عشق وعلاقهء خاصى داشت ، و يكى ازكسانى بود كه پيوسته دركنار حضرت قرار داشت ؛ « 3 » به‌تعبير ديگر ، او از شيعيان مخلص و وفادار به على ( ع ) بود . « 4 »