مناهل البكاء ، مجرى البكاء ، سحاب البكاء ، عين البكاء ، كنزالباكين ، مبكى العيون ، مبكى العينين ، المبكيّات ، بحرالدّموع ، بحارالدّموع ، فيض الدّموع ، عين الدّموع ، سحاب الدّموع ، ينبوع الدّموع ، منبع الدّموع ، دمع العين ، مدامع العين ، مخازن الاحزان ، رياض الاحزان قبسات الاحزان ، مثير الاحزان ، مهيّج الاحزان ، نوحة الاحزان و صيحة الاشجان ، احزان الشّيعة ، بحرالحَزَن ، كنزالمحن ، بحرالغموم ، بحر غم ، داستان غم ، غمكده ، ماتمكده ، همّ و غم ، نشتر غم ، كنزالمصائب ، مجمع المصائب ، و جيزة المصائب اكليل المصائب .
عنوانهاى فوق را با اين عنوانها ، كه از معاصران است ، مقايسه كنيد : رهبر آزادگان ، حسين پرچمدار آزادى ، حسين بزرگ مرد آزاده ، حسين ( ع ) يا مظهر آزادگى ، راه حسين ، راه حسين رهنمودى براى انسانها ، درسى از مكتب حسين ، درسى كه حسين ( ع ) به انسانها آموخت ، حماسهء حسينى ، حماسهء عاشورا ، حماسهء كربلا ، مردان انقلاب ، رسالت انقلابى امام حسين در سختترين شرايط ، ثورة الحسين ، ثورة الطّفّ ، رستاخيز حسينى ، رستاخيز عاشورا ، هدفهاى اجتماعى حسين بن على ( ع ) و تحليل انگيزههاى قيام كربلا .
بر آنچه گفته شد ، اين را هم بيفزاييم كه در گذشته از فرجام قيام امام حسين ( ع ) با دو واژهء « مقتل » ( كشته شدن ) و « مصرع » ( به زمين افكنده شدن ) ياد مىشد . حتّى عنوان بسيارى از كتابها مقتل بود و مقتل خوانى رواج داشت و حرفهاى بود . اما امروزه از فرجام قيام آن حضرت با واژهء « شهادت » ياد مىشود . و تفاوت اين واژهها آشكار است : واژهء شهادت در حوزهء ادبيات سياسى است ، اما مقتل و مصرع چنين نيست ، بلكه ترحّم برانگيز و غمانگيز
( Dramatique )
و حاصل نگاه عاطفى است .
نگاه عاطفى نويسندگان و شاعران گذشته به قيام عاشورا منجر شد كه « ادبيات مراثى » به وجود آيد ، كه بيشتر براى مصيبتخوانى و عزادارى قابل استفاده است . امّا نگاه سياسى نويسندگان و شاعران معاصر به قيام عاشورا موجب شد كه « ادبيات حماسى » به وجود آيد ، كه براى قيام و انقلاب و مبارزه با ظلم قابل استفاده است . كوتاه سخن اين كه حاصل نگاه عاطفى به عاشورا ، به وجود آمدن ادبيات مراثى است و حاصل نگاه سياسى به عاشورا ، به دست آمدن ادبيات حماسى است . آن به كار مصيبتخوانى مىآيد و اين به كار مبارزهء سياسى .