24 - پيشگام نبودن در جنگ
جنگ ، هيچ وقت اصل اوّليه در اسلام نيست ؛ بلكه هميشه وسيلهاى براى زدودن موانع از راه هدايت مردم است . بنابراين ، پيامبر ، حضرت امير و امام حسين ( ع ) ، پيوسته مىكوشيدند كه بدون درگيرى كار پيش رود و به همين خاطر در جنگها سعى مىكردند آغازگر حمله نباشند و تا آخرين لحظه ، اميد به هدايت خصم داشتند . امام حسين ( ع ) فرمود : « ما كُنْتُ لِأَبْدَأَهُمْ بِالْقِتالِ . » « 1 »
25 - حمايت از حقوق مردم
گرچه كربلا ، صحنهء جنگ بود ، ولى در همان جا هم مراعات حقوق مالى مردم از سوى حسين ( ع ) انجام مىشد . آن حضرت زمين كربلا را از مالكين آن منطقه خريدارى و وقف كرد ، منطقهاى به وسعت چهار ميل در چهار ميل . « 2 » و گفتهاند ، كه آن حضرت روز عاشورا فرمود تا اعلام كنند ، هر كس بدهكار است ، با من نباشد : « نادِ أَنْ لا يُقاتِلَنَّ مَعى رَجُلٌ عَلَيْهِ دَيْنٌ . » « 3 »
26 - افزايش تحمّل در سايهء پيوند با خدا
آنچه به يك انسان مبارز ، روحيّهء مقاومت و تحمّل شدايد مىبخشد و مشكلات را بر او آسان مىسازد ، ايمان به حضور خدا و آگاهى او از حال بنده است . آن حضرت فرمود : « هَوَّنَ عَلَىَّ ما نَزَلَ بى أَنَّهُ بِعَيْنِ اللَّهِ . »
27 - راضى بودن از خدا
صفت « رضا » از والاترين كمالات انسان عارف است . در همه حال از خدا راضى بودن و به رضاى او تسليم بودن . حسين بن على ( ع ) در خطبهء خود فرمود : « رِضَا اللَّهِ رِضانا أَهْلَ الْبَيْتِ . » « 4 »
هامش
( 1 ) . ارشاد مفيد ، ج 2 ، ص 84 .
( 2 ) . مجمع البحرين ، واژهء « حرم » .
( 3 ) . موسوعة كلمات الامام الحسين ( ع ) ، ص 417 .
( 4 ) . أعيان الشّيعة ، ج 1 ، ص 593 .