در عصر جاهلى مردم مال و فرزند را مايهء فخر ، عامل تقرّب انسان به خدا و ابزار به بردگى كشيدن ديگران مىدانستند اسلام با اين طرز تلقّى ، مخالفت كرد و مال و فرزند را تنها به‌عنوان دو وسيلهء آزمايش انسان ، مورد توجّه قرار داد ؛ و كسانى كه آن را هدف اصيل زندگى خود مىدانستند را نكوهش و مذمّت كرد . قرآن كريم در اين باره مىفرمايد : « وَ ما امْوالُكُمْ وَ لا اوْلادُكُمْ بِالَّتى تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنا زُلْفى » « 1 » اموال و فرزندان شما ، مايهء قرب و منزلت شما نزد ما نمىشود . « وَاعْلَمُوا انَّما امْوالُكُمْ وَ اوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ وَ انَّ اللَّهَ عِنْدَهُ اجْرٌ عَظيمٌ » « 2 » و بدانيد كه اموال و فرزندان شما وسيلهء امتحان شمايند ؛ و ( براى كسانى كه از عهده امتحان برآيند ) پاداش عظيمى نزد خداست . قرآن همه نعمت‌هاى دنيا را وسيلهء آزمايش مىداند : « انَّا جَعَلْنا ما عَلَى الْارْضِ زينَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ ايُّهُمْ احْسَنُ عَمَلًا » « 3 » ما آنچه روى زمين است ، را زينت آن قرار داده‌ايم تا انسان‌ها را بيازماييم كه كدام‌يك در