زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 337

حسين عليه السلام در شرايط خاصّى قرار گرفت : از طرفى مجبور شده بود با يك فرد فاسد بىبند و بار به‌عنوان خليفه پيغمبر ، بيعت كند ، و از طرفى فساد در دستگاه اموى ، به اوج رسيده و نظام ارزشى جامعه را مبدّل ساخته و آنها را به سنت‌ها و باورهاى جاهلى نزديك كرده بود . و از طرف ديگر عدّه‌اى از مردم عراق براى بيعت با حضرت عليه السلام اعلام آمادگى كرده بودند . لذا امام حسين عليه السلام موضع جديدى اتخاذ نمود و با تمام هستى عليه خاندان فاسد اموى قيام كرد . امام حسين عليه السلام در پاسخ مروان كه از او براى يزيد بيعت مىخواست فرمود : « عَلَى الاسْلامِ السَّلامُ اذْ قَدْ بُلِيَتِ الْامَّةُ بِراعٍ مِثلِ يَزيدٍ . . . وَ قَدْ سَمِعْتُ جَدّى رَسوُلُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله يَقُول : الْخِلافَةُ مُحَرَّمَةٌ عَلَى آلِ ابى سُفيان . . . » « 1 » با اسلام بايد وداع نمود زيرا امّت گرفتار رهبرى همانند يزيد شده است . . . و از جدّم رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه فرمود : خلافت بر آل ابوسفيان حرام است . امام حسين عليه السلام علاوه بر بدعت‌ها و انحراف‌هاى عصر معاويه ، با بدعت بسيار بزرگى روبه‌رو بود و آن حكومت فرد فاسق و فاجرى مثل يزيد بود كه به هيچ وجه صلاحيت و شايستگى براى خلافت اسلامى نداشت ؛ او علناً شراب مىخورد و ميمون‌بازى و سگ‌بازى مىكرد و با سوگلىهاى خود مشغول عيش و نوش بود . امام عليه السلام در پاسخ مروان اوّلين انگيزه مبارزه و مخالفت خويش را عدم شايستگى يزيد اعلام فرمود و هنگام حركت از مدينه ، در وصيتنامهء خويش به مهمترين علّت قيام خود كه همانا امر به معروف و نهى از منكر و مبارزه با مفاسد وسيع و نابسامانىهاى فراوان اجتماعى و دينى بود تصريح فرمود : « اريدُ انْ امُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهى عَنِ الْمُنْكَرِ وَ اسيرُ بِسيرَةِ جَدّى وَ ابى عَلِىِ بْنِ ابى طالِبٍ » « 2 »