زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 226

سخن خواهد رفت امّا اجمال مطلب اين است كه او تربيتش تربيت مسيحى بود ؛ و با مسيحيت بيش از اسلام آشنا بود . و فرزندش خالد را نيز به مسيحيان سپرد . و هرگز با آنها جنگ نكرد . « 1 » عقّاد مىگويد : « يزيد جوان بدخويى بود كه شب و روزش را در ميگسارى و اشتغال به تار مىگذراند و از مجلس زن‌ها و نُدَمايش برنمىخاست مگر براى شكار و روزهايى را در شكار بىاطّلاع از جريان امور كشور سر مىكرد . » « 2 » همچنين مىگويد : « علاقه شديد يزيد به شعر ، او را به ميگسارى و معاشرت با شعراء و ندماء راغب كرده بود . . . توجّه او به تربيت يوزها و بوزينگان او را در عداد و همرديف صاحبان يوز و بوزينه قرار داد . يزيد بوزينه‌اى داشت كه آن را ابوقيس مىخواند ، و لباس حرير به آن مىپوشاند و آن را به طلا و نقره زينت مىنمود و در مجالس شراب حاضر مىساخت و در مسابقات اسب‌دوانى بر الاغى سوارش مىكرد و تحريص مىنمود تا مسابقه را از اسب‌ها ببرد . او حتى در مدينةالرّسول نيز از ميگسارى ، و گناه خوددارى نمىكرد . » « 3 » بلاذرى مىنويسد : « يزيد آدم فوق‌العاده خودسر ، بىتدبير و بوالهوس بود به‌طورى كه هوس هر كارى را مىكرد حتماً آن را انجام مىداد . » « 4 » و مسعودى مىگويد : « يزيد صاحب طرب ، و بازها و سگ‌هاى شكارى و بوزينه‌ها و يوزها و مجالس شراب بود . » « 5 » اگر درباره يزيد بن معاويه هيچ مطلبى نداشتيم به جز كلام نورانى امام حسين عليه السلام كه فرمود : « وَ عَلَى الْاسْلامِ السَّلامِ اذْ قَدْ بُلِيَتِ الْامَّةُ بِراعٍ مِثْلِ يَزيد » « 6 » . در معرّفى او كفايت مىكرد .