زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 224

اين برادرت عتبه جلودارش بود پيغمبر صلى الله عليه و آله شما را مشاهده فرمود و لب به اين نفرين گشود : خداوندا ، سوار و جلودار و راننده را لعنت كن و از رحمت خود دور بدار . » « 1 » و على عليه السلام در جواب نامه معاويه كه درباره امتيازات مهاجران و طبقات آنها مطالبى آمده بود نوشت : « وَ ما لِلطُّلَقاءِ وَ ابْناءِ الطُّلَقاءِ وَالَّتمْييزَ بَيْنَ الْمُهاجِرين الْاوَّلينَ وَ تَرْتيبَ دَرَجاتِهِمْ » « 2 » اسيران آزاد شده كفّار جاهليّت و فرزندانشان را با امتيازات بين مهاجران نخستين و درجاتشان چه نسبت ؟ هيهات خود را در صفى قرار مىدهى كه از آن بيگانه‌اى . و امام حسن عليه السلام درباره معاويه خطاب به او فرمود : « اى معاويه آيا شعرى را كه به پدرت نوشتى ( در آن زمان كه او مىخواست اسلام بياورد ) فراموش كردى ؟ شعرت اين بود : اى صخر ( نام ابوسفيان ) مبادا روزى اسلام را قبول كنى كه ما را رسوا و بىآبرو خواهى كرد ! آن‌هم بعد از اينكه تعدادى از ما در جنگ بدر قطعه قطعه شدند . آنها دايى و عموى من و عموى مادرم بودند و حنظله نيك نام كه با كشته شدن خود بيخوابى شب را براى ما به ارمغان آورد . . . سپس امام عليه السلام فرمود : آنچه از سوابق ننگين تو پوشاندم بزرگ‌تر از مقدارى است كه آشكار ساختم . « 3 » معاويه همانند پدرش شرب خمر مىكرد « 4 » و معاصى كبيره مرتكب مىشد . با حاكميت بيست ساله او جهان اسلام خسارات زيادى ديد . احكام اسلام دگرگون ؛ و بدعت‌ها فراوان گرديد . معاويه از اينكه نام ابوبكر ، عمر و عثمان برده نمىشد و در شبانه‌روز پنج بار نام مبارك رسول خدا صلى الله عليه و آله در اذان ذكر مىشد . شديداً متأثّر بود و مىگفت : به خدا سوگند از