زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 222

ابوسفيان همراه همسرش و سه فرزندش حنظله ، عمرو و معاويه در جنگ بدر حضور داشتند كه حنظله به‌دست على عليه السلام كشته شد و عمرو اسير گرديد و معاويه از ميدان جنگ گريخت . « 1 » خاندان ابوسفيان گرچه ظاهراً اسلام را پذيرفتند امّا هرگز ايمان واقعى به حضرت رسول صلى الله عليه و آله نياوردند . روايات متعددى در ذمّ ابوسفيان نقل شده است . از جمله حديثى است كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت كرده‌اند كه آن حضرت صلى الله عليه و آله ديد ابوسفيان بر الاغى سوار است ، درحالى كه معاويه از پشت سر و عتبه پسر ديگرش از جلوى مركب ، حركت مىكنند . فرمود : « لَعَنَ اللَّهُ الرَّاكِبَ ، وَالْقائِدَ وَالسَّائِقَ » « 2 » خدا لعنت كند آن را كه سوار است و آنكه زمام مركب را گرفته و آنكه آن را مىراند . در مورد نفاق اين خاندان حكايات و روايات زيادى نقل شده است امّا در عدم ايمان آنها جمله معروف ابىسفيان كفايت مىكند كه در روز بيعت عثمان و آغاز حكومت بنىاميّه . گفت : « اى فرزندان عبد شمس ! اين حكومت را بگيريد و رياست را همانند گوى دست به دست هم دهيد . پس سوگند به خدا بهشت و جهنّمى وجود ندارد . » « 3 » در نقل ديگر است كه گفت : قسم به آن كسى كه ابوسفيان به آن سوگند مىخورد ( نه قسم به الله ) نه بهشتى وجود دارد و نه جهنّمى . » « 4 » و همچنين ابوسفيان وقتى بلال را ديد كه در مسجدالحرام اذان مىگويد و بانگش به « اشْهَدُ انَّ مُحمَّداً رَسُولُ اللّهِ » بلند است . گفت : خدا عتبه را خوشبخت ساخت كه اين روز را نديد . « 5 » ابوسفيان پس از به خلافت رسيدن عثمان بر سر قبر حضرت حمزه رفت و با پاى