زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 168

نمود و با جدّيت تامّ در حفظ و انتشار آن كوشش كرد . و بعد از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله نيز به‌عنوان آگاه‌ترينِ مسلمانان در حدّ توان در اين جهت گام برداشت . ايشان پس از خود نيز اين مسؤوليت خطير را به‌عهده فرزندان بزرگوار خويش نهاد . طبق گزارش مورّخين ديدارهاى على عليه السلام با رسول خدا صلى الله عليه و آله براى فراگيرى دانش به‌طور منظّم برقرار مىشده ، حتى زمانى كه پرداخت صدقه براى نجوا با پيامبر صلى الله عليه و آله واجب شد على عليه السلام همانند سابق به ملاقات‌هاى خود ادامه داد . « 1 » براى روشن شدن مطلب سخنى را از زبان خود آن حضرت كه امير بيان و قلم هست نقل مىكنيم : من هر روز يك بار و هر شب يك بار نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله مىرفتم و آن حضرت در آن هنگام با من خلوت مىفرمود ، و هر جا كه آن حضرت مىرفت ، من نيز در خدمت ايشان بودم . همه اصحاب آن حضرت اين را مىدانستند كه پيغمبر خدا جز با شخص من با هيچ‌كس ديگر چنين ديدارهايى ندارد . . . . در اين ديدارها ، من هر چه را كه از حضرتش مىپرسيدم جواب كافى دريافت مىكردم . و چون خاموش مىشدم و سؤالاتم پايان مىپذيرفت ، آن حضرت خود آغاز سخن مىكرد . هيچ آيه‌اى از قرآن بر رسول خدا صلى الله عليه و آله نازل نشد ، مگر اينكه براى من خواند و تقرير فرمود تا آن را به خط خود نوشتم و حضرتش تأويل و تفسير ، ناسخ و منسوخ ، محكم و متشابه و خاصّ و عام آن را به من آموخت ، و از خداى درخواست كرد كه قدرت فهم و حفظ آن را به من مرحمت فرمايد . من ، پس از آن دعايى كه حضرتش در حق من فرمود ، هيچ آيه‌اى از كتاب خدا ، و نيز هيچ يك از مطالبى را كه ايشان املا كرده و من نوشته بودم ، از خاطر نبرده و فراموش نكردم . رسول خدا صلى الله عليه و آله همه اوامر و نواهى و حلال‌ها و حرام‌هاى الهى ، خواه مربوط به مسائل زمان حال و خواه مربوط به مسائل آينده ، و نيز آنچه در كتاب‌هاى آسمانى بر پيامبران گذشته نازل شده و از طاعت و معصيت خدا آگاهشان ساخته بود ، همه و همه را به من