زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 146

مرحوم شيخ عباس قمى از طرق متعدد مسألهء آتش زدن درِ منزل فاطمه عليها السلام و آسيب ديدن آن حضرت و سقط حملش را نقل نموده است . « 1 » بنابراين آنچه مسلّم است و اكثر منابع نقل كرده‌اند اين است كه عمر و همراهانش به منزل على عليه السلام هجوم آورده‌اند و با اهانت و خشونت او را جهت بيعت كردن با ابوبكر برده‌اند و فاطمه عليها السلام را به حدّى خشمگين ساخته‌اند كه سوگند ياد كرد كه با عاملان جنايت هرگز سخن نگويد . و به آنها فرمود : شكايت شما را به رسول خدا صلى الله عليه و آله خواهم گفت : ابن قتيبه مىگويد : فاطمه زهرا عليها السلام به شيخين فرمود : « اگر حديثى از پدرم نقل كنم مىشناسيد ؟ گفتند : بله سپس فرمود : « آيا شما شنيديد از رسول خدا صلى الله عليه و آله كه فرمود : خشنودى فاطمه ، خشنودى من است و ناراحتى او ناراحتى من ؛ پس كسى كه دخترم فاطمه را دوست بدارد مرا دوست داشته است . و كسى كه موجب خشنودى او شود باعث خشنودى من شده است . و كسى كه او را خشمگين سازد مرا خشمناك ساخته است ؟ » گفتند : بله . سپس فرمود : « خدا و ملائكه الهى را گواه مىگيرم كه شما موجب خشم و ناراحتى من شديد و رضايت مرا جلب نكرديد و هرگاه پيامبر صلى الله عليه و آله را ملاقات نمايم شكايت شما را خواهم كرد . » « 2 » چنان كه ابوبكر هنگام مرگ به عبدالرحمن گفت : « افسوس من براى از دست دادن چيزى از جهان نيست مگر اينكه دوست داشتم سه كار را كه انجام داده‌ام ، انجام نداده بودم و سه كار را كه به جا نياوردم به‌جا مىآوردم : اى كاش خانهء فاطمه را براى هيچ چيز بازرسى نمىكردم هر چند درِ آن را براى نبرد با من مىبستند . . . اى كاش فجاء سلمى « 3 » را زنده نمىسوزاندم . . . و اى كاش روزى كه در سقيفه بنىساعده آن وضعيت را به پا كردند من اين كار را به گردن يكى از آن دو عمر يا ابوعبيده مىانداختم . « 4 »