و تضييع عمر و اوقات و از بين رفتن استعدادات و جهات كماليّه و رشد نسبت به تربيت سايرين و دستگيرى ايشان به چه نحوى است ؟
در آيه شريفه مىفرمايد :
( ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِباداً لى مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِما كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتابَ وَ بِما كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ * وَ لا يَأْمُرَكُمْ أَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلائِكَةَ وَ النَّبِيِّينَ أَرْباباً أَ يَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ) [ 1 ]
« اين اجازه به هيچ فردى داده نشده است كه از ناحيه خداوند به او كتاب و حكم ( ادراك حقّ و باطل و تمييز بين آن دو ) و نبوّت اعطاء شده ، و او مردم را بسوى خويش دعوت كند و افراد را بنده و مطيع خود در قبال پروردگار گرداند ، و بر اطاعت و انقياد در برابر اوامر الهى و خواست حضرت حقّ ترجيح دهد . و ليكن راه حقّ و صحيح آنست كه اين افراد بايد ربّانى باشند ؛ يعنى منتسب به ربّ باشند و حقيقت وجود آنانرا ربّ اشباع كرده باشد و جز ربّ هيچ تعلّقى و ميلى و خواستى و خطورى در نفس آنان وجود نداشته باشد . زيرا ايناناند كه كتاب الهى و قوانين او را به مردم مىآموزند و درس مىدهند .
و نيز هيچگاه خود پروردگار امر نمىكند كه در مقابل او و در كنار او ملائكه و انبياء به عنوان ربّ و جايگاه امر و نهى قرار گيرند . آيا ممكن است كه او شما را امر به كفر كند پس از اينكه اسلام آوردهايد ؟ »
در مسأله هدايت و ارشاد ، خداوند هيچ دعوتى را جز به سمت خود نمى پذيرد
در اين آيه شريفه خداوند هيچ تكليفى را از هيچ فردى جز تكليف خود و هيچ دعوتى را به سمت و سوئى جز دعوت به سمت خود نپذيرفته است ؛ و با تازيانه غيرت و قهر خود هر غيرى را كه در مقابل خود قرار گيرد از سر راه
هامش
[ 1 ] - سوره آل عمران ( 3 ) آيه 79 و 80