حدود چهل سال از عمر پربركتشان در ايران و تبليغ و ارشاد و برگزارى جلسات عمومى و اقامهء جماعت در مسجد قائم در طهران ، و وعظ و خطابه و تصدّى مسؤوليّت شرعى تربيت افراد مستعدّ در اين مدّت طولانى ، و اقدام به انجام تكاليف اجتماعى و امور سياسى و تشكيل حكومت اسلامى از ايشان چهرهاى كاملًا شناخته شده و بىنياز از تعريف و توضيح ساخته است .
ارتباط با علماء و دانشمندان و حشر و نشر با مبلّغين و وعّاظ و ائمّه جماعات و ساير اقشار و طبقات مختلف اجتماع موجب پديدار شدن سيما و شخصيّتى ملكوتى و ربّانى و تخلّق به اخلاق انبياء و مرسلين و اتّباع سنّت سيّدالمرسلين و منهاج و مرام ائمّه معصومين صلوات الله عليهماجمعين در نزد همهء آنها گشته است ، به نحوى كه تمامى آنها چه در زمان حيات آن بزرگ و چه پس از وفات و رحلتش او را به اتّصاف به ملكات و صفات الهيّه و روحانيّه مىستودند ، و از او بعنوان فردى كه دقيقاً دنبالهرو و پيرو مكتب معصومين عليهمالسّلام مىباشد ياد مىنمودند ، و حتى مغرضين و معاندين و مخالفين ايشان نيز بر اين نكته اعتراف و اقرار دارند ، و ايشان را به صدق و صفا و خلوص نيّت مىستايند ، و از ايشان به فردى كه به دور از هوى و تسويلات نفس به دنبال انجام وظائف الهى و تكاليف شرعى خود مىباشد ياد مىنمايند . و خلاصهء مطلب اينكه : در نمودار و ظهورات شخصيّت ايشان نكتهاى مبهم و تاريك و مشوّه كه بتوان آن را مخالف و مباين با مكتب ائمّه اطهار و اولياى الهى به حساب آورد مشاهده نمىشود .
تشبّث شيطان و جنود او براى از بين بردن مكتب علّامه پس از رحلت ايشان
ولى معالأسف و با هزار بار تأسّف و الَم پس از ارتحال ايشان مسأله صورت ديگرى به خود گرفت . شيطان و جنود ابالسه كه از ايشان در زمان حيات پر بركتش ضربهء سهمگينى خورده بود ، زيرا مسيرى را كه از ناحيه ايشان براى وصول به مرتبه توحيد و انكشاف حقائق عالم ربوبى بر روى جميع مشتاقان و