إنّهُ مُرائى . قالَ : ثُمّ إنّهُ ماتَ ، فَلَمْ يَشهَدْ جِنازتَهُ داودُ عليه السّلام . قالَ : فَقامَ أربعونَ مِن بَنى إسرائيلَ فقالوا : اللَهُمّ إنّا لا نَعلمُ مِنهُ إلّا خَيرًا و أنتَ أعلَمُ بِه مِنّا فَاغْفِر لَهُ ! قالَ : فَلمّا غُسِّلَ أتَى أربعونَ غيرُ الأربعين الأُوَلِ و قالوا : اللهُمَّ إنّا لا نَعلمُ مِنه إلّا خيرًا و أنتَ أعلَم بِه مِنّا فَاغفِرْ لَه ! فَلمّا وُضِعَ فى قَبرِه قامَ أربعونَ غَيرُهم فقالوا : اللَهُمّ إنّا لا نَعلمُ مِنه إلّا خيرًا و أنتَ أعلمُ بِه منّا فاغْفِرلَه ! قالَ : فأوحَى اللهُ تَعالَى إلَى داودَ عليهالسّلامُ : ما مَنعَكَ أن تُصَلّىَ علَيه ؟ فقالَ داودُ : بِالّذى أخْبَرتَنى مِن أنَّه مُرائى . قال : فأوحَى اللهُ إليَه إنَّه شَهِدَ لَهُ قومٌ فَأجَزتُ لَهم شهادَتَهم و غَفَرتُ لَه ما عَلِمتُ مِمّا لا يَعلمونَ . [ 1 ]
« در بنىاسرائيل عابدى بود رياكار ، و خداى متعال حضرت داوود را بر احوال او مطّلع گردانيد . پس از گذشت زمانى فوت مىكند و حضرت داوود بر جنازهء او حاضر نمىشود . چهل مرد از بنىاسرائيل بر جنازهء او شهادت مىدهند : خدايا ما غير از نيكى و خوبى از او سراغ نداريم و تو به احوال او از ما آگاهترى ، خدايا او را بيامرز ! و زمانيكه او را غسل دادند باز چهل نفر ديگر همين شهادت را نسبت به او تكرار كردند . و هنگاميكه او را در قبر نهادند چهل مرد ديگر اين شهادت را در حقّ او بر زبان آوردند .
در اين هنگام خداى متعال به داوود وحى فرستاد : چه چيز ترا مانع گشت تا بر جنازهء او حاضر نگشتى ؟
هامش
[ 1 ] - عدّة الدّاعى ، ص 136