اساس دعوت انبياء تشويق به امور پسنديده و نهى از ظلم و فساد است
بِسم اللَه الرَّحمنِ الرَّحيم
الحَمد للَّهِ ربِّ العالَمين
و الصّلَوةُ على خيَرَة اللهِ المنتجَبين ، محمّدٍ و آله الطّاهِرين
و اللعنةُ على أعدآئِهم أجمَعين
تمام انبياء و رسل الهى براى مقابله با سنّتها و بدعتهاى خلاف فرستاده شدهاند و مبارزه با ظلم و فساد و خلاف در سرلوحه برنامه تربيتى و آموزشى آنان قرار داشته است ، و همه آنان نسبت به اين معنى در ميان امّت خود تصريح داشتهاند .
خداوند متعال خطاب به رسول اكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم مىفرمايد :
« وَ مَآ أَرْسَلْنكَ إِلَّا مُبَشّرًا وَ نَذِيرًا * قُلْ مَآ أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَن شَآءَ أَن يَتَّخِذَ إِلَى رَبّهِ سَبِيلًا » .
[ 1 ]
« ما تو را نفرستاديم مگر براى بشارت به نعيم الهى و فوز به مدارج اخروى و بيم دهنده از غضب و سخط حضرت حقّ كه مترتّب بر عصيان و سركشى بنى نوع
هامش
[ 1 ] - سوره الفرقان ( 25 ) آيات 56 و 57 .