قرآن صريحاً راه انسانيّت و سلوك را بيان مىكند
البتّه بايد اين موضوع را بررسى نموده و دانست كه : كتابى كه براى جميع افراد بشر تا روز قيامت فرستاده شده است چگونه نسبت به بعضى موجب رحمت و به بعضى موجب نقمت است . با مطالعهء خودِ آيات قرآن و معرّفى كه خود قرآن از خود مىكند اين معنى روشن مىشود ، و او آنكه : قرآن كتاب تشريفاتى و مجازى نيست كه تمام صنوف و طبقات را به هر شكل و به هر عنوان بپذيرد و بر عمل آنان صحّه بگذارد ، بلكه فرقان است و جدا كنندهء بين حقّ و باطل : هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقان . [ 1 ] و چون جدا كنندهء بين حقّ و باطل است و بُرَندهء بين حقيقت و مجاز و بين واقع و اعتبار إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ، وَ ما هُوَ بِالْهَزْل ، [ 2 ] بنابراين صراط مستقيم و راه انسانيّت و سلوك ، راه توحيد و خروج از هواى نفس را صريحاً بيان مىكند ؛ افرادى كه مطالب آن را بپذيرند و با آغوش باز تلقّى كنند و به دنبال تعليمات آن بروند قرآن غذاى روح آنان شده ، دائماً آنها را نيرو مىدهد تا بسر منزل سعادت برساند ، و آنان كه از پذيرش احكام و تعليمات و معارف او إبا دارند و راضى نيستند از هواهاى شخصى عبور كرده و در تحت پرتو آن قرار گيرند شقاوت آنها را ظاهرتر و بارزتر و مخفيّات دلهاى آنها را روشن خواهد ساخت ، و در ظلم و تجرّى و استنكار و استكبار بيشتر پافشارى خواهند نمود ، و در اين صورت بر خسران آنها خواهد افزود .
آنها ابداً نمىخواهند دنبال پيغمبر حركت كنند و از نفس خود هجرت
هامش
1 - سوره البقرة ( 2 ) آيه 185 : [ درحاليكه اين قرآن براى مردم هدايت است ، و در اين هدايت داراى دلائل و براهين ساطعه و شواهد روشن و واضح است ؛ و آن كتابى است كه فارق بين حقّ و باطل است . ]
2 - سوره الطّارق ( 86 ) آيه 13 و 14 : [ حقّاً و تحقيقاً آيات اين قرآن كريم ، گفتار برنده و قاطعى است ، كه بين حقّ و باطل را جدا مىكند ، و گفتار ناشى از مطالب فكاهى و سست كه در مواقع غير قاطع به كار مىبرند ؛ و حقّ و باطل در آن آميخته است ؛ نمىباشد . ]