بسم الله الرّحمن الرّحيم
و الصّلاة على محمّد و آله الطّاهرين
و لعنة الله على أعدائهم أجمعين من الآن إلى قيام يوم الدّين
وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونى أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتى سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرين . [ 1 ]
« پروردگار شما مىگويد : از من بخواهيد تا استجابت بنمايم ! آن كسانى كه از خواندن من استكبار ورزند به زودى با خوارى و مذلّت در دوزخ برو خواهند افتاد ! »
علت اصلى استكبار از دعا جهل و غفلت است
مراد از استكبار آنست كه انسان خود را به دعا بىنياز بيند و بگويد : امورات من كه خوب مىگذرد و از هيچ جهتى نقص ندارد ! در اين صورت كبر و شخصيّت براى او سدّى آهنين ايجاد كند و بين او و خدايش حاجب گردد و بالنتيجه از دعا امتناع ورزد اين بزرگترين گناه براى بنده محسوب مىشود چون سرچشمه و منبع گناهان است .
زيرا اولًا تمام گناهان ناشى از جهل و غفلت است نسبت به مقام عظمت ربوبى ، و جهل نسبت به ذات و مسكنت انسان ؛ و اين استكبار كه خود منبع جهل
هامش
[ 1 ] - سوره غافر ( 40 ) آيه 60 .