بسم الله الرّحمن الرّحيم
و الصّلاة على محمّد و آله الطّاهرين
و لعنة الله على أعدائهم أجمعين من الآن إلى قيام يوم الدّين
وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادى عَنِّى فَإِنِّى قَريبٌ أُجيبُ دَعْوَة الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجيبُوا لى وَ لْيُؤْمِنُوا بى لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُون [ 1 ]
« و زمانى كه بندگان من از من سؤال كنند پس من به آنها نزديكم ، اجابت مىكنم دعاى دعا كننده را در زمانى كه مرا بخواند و دعا كند ؛ بنابراين بايد آنها اجابت كنند مرا در طاعات و ايمان و در دعوت به دعا ، كه اجابت آنها نفس دعا كردن آنهاست ، و بايد به من ايمان آورند كه اميد است در اين صورت در راه رشد و صلاح به مقصد برسند . »
رُوِىَ عَن الحَسَنِ : أنّ سائلًا سَئَلَ النَّبِىَّ صَلَّى اللهُ عَلَيهِ و آلِهِ : أقَريبٌ رَبُّنا فَنُناجيهِ أمْ بَعيدٌ فَنُناديهِ ؟ فَنُزِلَتْ الآيَة . [ 2 ]
هامش
2 - مجمع البيان ، ج 2 ، ص 18 : [ امام حسن مجتبى عليه السّلام فرمودند : از رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم سؤال شد : آيا پروردگار ما نزديك است تا با او نجوى و به آهستگى سخن گوئيم يا بعيد است تا او را صدا بزنيم ، در اين هنگام اين آيه نازل شد . مترجم ]
[ 1 ] - سوره البقرة ( 2 ) آيه 186 .