و در سورهء سجده ( 32 ) آيهء 15 و 16 سجده و تسبيح و حمد آنها را با تجافى و دورى از بسترهاى استراحت در شبان تار و اتصال به خدمت حضرت حق بيان مىكند : إِنَّما يُؤْمِنُ بِآياتِنَا الَّذينَ إِذا ذُكِّرُوا بِها خَرُّوا سُجَّداً وَ سَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ ، تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُون . [ 1 ]
قرآن براى مؤمنين شفا و رحمت ، و براى ستمكاران موجب مزيد شقاوت است
اينها حالات خوش و نشاط و سرور و رعب و خوفى است كه نتيجهء شفا و رحمت قرآن است براى مؤمنين ، ولى به عكس براى ستمكاران موجب مزيد شقاوت و ظهور كثافات نفسانيّه و بروز خميرهها و ملكات ضالّه و صفات شيطنت مىگردد : وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ تَعْرِفُ فى وُجُوهِ الَّذينَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَ يَكادُونَ يَسْطُون [ 2 ] بِالَّذينَ يَتْلُونَ عَلَيْهِمْ آياتِنا قُلْ أَ فَأُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِكُمُ النَّارُ وَعَدَهَا اللَّهُ الَّذينَ كَفَرُوا وَ بِئْسَ الْمَصير . [ 3 ]
هامش
1 - [ فقط كسانى به آيات ما ايمان مىآورند كه چون بدانها متذكّر شوند ، براى سجدهء خداوند به روى زمين افتند ، و با حمد و سپاس پروردگارشان تسبيح و تقديس نموده ، او را از ستايش برتر دارند . و ايشانند كه استكبار و بلندپروازى و خود بينى ندارند . در شبهاى تاريك پهلوهايشان از رختخوابها كناره مىگيرد ، و پروردگارشان را از روى عظمت و دهشت و از روى اميد و رغبت مىخوانند . و از آنچه را كه ما به آنها روزى دادهايم ، در راه ما انفاق مىكنند . ]
2 - سطى يَسطو سطواً و سطوهء به و عليه : وثب عليه و قهره .
3 - سوره الحجّ ( 22 ) آيه 72 : [ و چون بر اين مشركان آيات واضحه و ادلّهء بيّنه و روشن ما خوانده شود ، تو اى پيامبر ! در سيماى كفّار آثار انكار و رد و اعتراض را مىيابى ، به حدّى كه نزديك است بر مؤمنانى كه اين آيات را بر آنها مىخوانند حملهور شوند و با قهر و غضب بر آنها غلبه نمايند . بگو اى پيامبر ! آيا من شما را آگاه بنمايم به چيزى كه از اين بدتر و شرّ آفرينتر است ؟ ! آن آتش دوزخ است كه خداوند به مردمى كه كفر ورزيدهاند وعده داده است . و البتّه آن دوزخ گدازان ، بازگشتگاه بدى خواهد بود . ]