بسم الله الرّحمن الرّحيم
و الصّلاة على محمّد و آله الطّاهرين
و لعنة الله على أعدائهم أجمعين من الآن إلى قيام يوم الدّين
وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَة لِلْمُؤْمِنينَ وَ لا يَزيدُ الظَّالِمينَ إِلَّا خَسارا . [ 1 ]
چون قرآن حكم حقّ و فاصل بين حقيقت و مجاز و حقّ و باطل است لذا مَحَكى است آسمانى و الهى كه مردم را به دو صنف قسمت مىكند : يك دسته مؤمنين كه موجب شفا و رحمت است براى آنها ، و يك دسته ظالمين كه موجب خسران و و بال . اين محك آسمانى داراى نيرو و قوّهايست كه هر صنف را در ذات و صفات خود تقويت مىكند ؛ چون باران پاك و طاهر آسمانى كه بر گل و ميوه ببارد آن را سرسبز و معطّر و شيرين مىكند ، و چون بر خس و حنظل ببارد آن را تلخ و مسموم و بىفائده مىنمايد : لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَة وَ يَحْيى مَنْ حَىَّ عَنْ بَيِّنَة . [ 2 ]
هامش
1 - سوره الإسرآء ( 17 ) آيه 82 : [ و ما به تدريج ، از قرآن فرود مىآوريم آنچه را كه براى مؤمنين شفا و رحمت است ؛ و زياد نمىكند براى ظالمين مگر خسارت را . ]
2 - سوره الأنفال ( 8 ) آيه 42 : [ تا هر كس كه هلاك مىشود و در گمراهى و ضلالت معدوم مىگردد ، از روى حجّت و برهان باشد ؛ و هر كس زنده مىشود و به حيات جاودانى و كمال انسانى مىرسد نيز از روى حجّت و برهان باشد . ]