و حضرت رسول صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمودند :
لِلصّائِمِ فَرحَتانِ : فَرحَة عِندَ إفطارِهِ ، و فَرحَة عِندَ لِقاءِ رَبِّهِ . [ 1 ]
كمافى « المحجّة البيضاء » عن ابن ماجه ، دركتاب « من لا يحضره الفقيه » روايت نموده است كه :
وَ قالَ صلّى الله عليه و آله و سلّم : قالَ اللهُ [ تَبارَكَ و ] تَعالَى : الصَّومُ لى و أنا أجزى بِهِ ؛ و لِلصّائِمِ فَرحَتانِ : حينَ يُفطِرُ و حينَ يَلقَى رَبَّهُ عَزَّوجَلَّ ؛ و الَّذى نَفسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَخَلوفُ [ 2 ] فَمِ الصّائِمِ عِندَ اللهِ أطيَبُ مِن ريحِ المِسكِ . [ 3 ]
تفسير روايت : الصُّومُ لِى و أنا اجْزِى بِه
علما را در معنى « اجزى به » خلافست ؛ بعضى به صيغهء معلوم خواندهاند ( يعنى من خودم بنفسه جزاى روزهدار را مىدهم ) و بعضى به صيغهء مجهول ( يعنى من خودم جزاى روزهدار هستم ) و در هر صورت معنى بسيار عاليست . امّا اگر « أجزى به » خوانديم ، پس براى شرافت روزه همين بس كه در ميان عبادات و نسك ، خدا خود را بنفسه پاداش دهندهء اين فريضه دانسته است ؛ و اگر « اجزى به » خوانديم يعنى هيچ نعمتى و هيچ درجه از درجات جنّت سزاى روزهدار نيست
هامش
[ 1 ] همان مصدر ، ص 65 : [ رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمودند : براى روزهدار دو خوشحالى و انبساط است . اوّل سرور در وقت افطار دوّم هنگام ملاقات پروردگارش . مترجم ]
[ 2 ] خَلوف ( بفتح خاء ) تغيّر رائحهء دهان را گويند .
[ 3 ] من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 75 ؛ الكافى ، ج 4 ، ص 63 ، عن أبىعبدالله عليه السّلام قال : ان الله تبارك و تعالى يقول : الصَّومُ لى و أنا أجزى بِه [ عَلَيهِ ] .
[ رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود : خداى تبارك و تعالى مىفرمايد : روزه مختصّ به من است و خود پاداش آن را خواهم داد . و براى روزهدار دو سرور و خوشحالى است . اول وقت افطار ، و دوّم وقت ملاقات با پروردگار . قسم به كسى كه جان محمّد در دست قدرت اوست تغيير بوى دهان روزهدار نزد خداوند از بوى مشك برتر است . مترجم ]