زين سجده مىكنند ؛ و اگر نتوانند ايماءً ركوع و سجود را بجاى مىآورند ، و اگر ايماءً نتوانند با غمض عين ركوع و سجده ، و با فتح آن قصد سر برداشتن از ركوع و سجده مىكنند ، و نماز را در عين مواجهه و زد و خورد تمام مىكنند . و اگر جنگ به حدّى است كه مجال خواندن حمد و سوره را نيز نمىدهد در اين حال به عوض هر ركعت يك مرتبه سُبحانَ اللهِ و الحَمدُ لِلّهِ و لا إلَهَ إلّا اللهُ و اللهُ أكبَرُ مىگويند . بنابراين نماز در اين هنگام عبارت است از : يك تكبير و دو مرتبه تسبيحات اربعه ( بدل ركعتين ) و يك تشهد و تسليم .
و در « شرح لمعه » وارد است كه : حضرت أميرالمؤمنين عليه السّلام و اصحابش در لَيلة الهَرير نماز ظهرين و عشائين را بدين كيفيّت بجاى آوردند .
كيفيّت نماز امام حسين عليه السّلام در ظهر عاشورا
نماز ظهر را حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام به طريق نماز خوف بجاى آوردند ، و داستانْ آنكه : أبو ثُمامَهء صيداوى نزديك زوال به خدمت حضرت آمد و عرض كرد : يا بن رسول الله ، جانم فداى تو باد ! نزديك است كه كشته شدن شما نزديك شود ، و سوگند به خدا كه كشته نشوى تا من در خدمت تو كشته شوم و خود را در خاك و خون غلطان ببينم ؛ لكن دوست دارم نماز ظهر را با تو بجاى آورم سپس به ملاقات خدا بروم . حضرت سر بسوى آسمان برداشت و فرمود : آرى ظهر شده است ؛ ياد نماز نمودى خدا تو را از نمازگزاران محسوب دارد ! از اين قوم بخواهيد تا دست از جنگ بردارند تا نماز بجاى آوريم . حُصَين بن تَميم چون اين بشنيد فرياد برداشت : نماز شما مقبول نيست ! - عجب است كه نماز پسر پيغمبر قبول نباشد ؛ و نماز آنها قبول باشد آن فرزند پيغمبرى كه در سنّ كودكى خدا به پيغمبر امر مىكند كه براى متابعت و تعليم او هفت مرتبه تكبيرة الاحرام را تكرار كند ! - بارى حَبيب بن مَظاهِر فرمود : اى غدّار نماز پسر رسول خدا قبول نيست و نماز تو مقبول است ! حصين بر حبيب حمله كرد ، حبيب شمشير بر او انداخت و بر صورت اسب او خورد ؛ حصين از روى اسب به زمين