آگاهى نميداد و مثلها براى دنيا نمىزد
و امر به كنارهگيرى و اعراض از آن نمىفرمود هر آينه وقايع و پيش آمدهاى ناگوار اين دنيا در خواب غفلت رفته را آگاهى ميداد و براى ظالم پند و اندرز و براى عالم بينائى و دانائى بود در صورتى كه از طرف خداوند هشدارها بوده و نشانهها و بينائيها اقامه شده و براى اين دنيا در نزد خداوند قدر و منزلتى نبوده است و مخلوقى را خدا بيشتر از دنيا دشمن ندارد و از اول خلقت دنيا به او نظر لطف و رحمت بيافكنده و بر پيغمبر ما صلوات اللَّه كليدهاى خزينهها و گنجهاى دنيا عرضه شد بدون آنكه از خط و بهره آخرتش كاسته شود و بآخرتش ضررى رساند با اين وصف از قبول آن سر باز زد زيرا ميدانست چيزى را كه خداوند عز و جل دشمن داشته است بايد دشمن داشت و چيزى را كه خداوند حقير شمرد بايد حقير و ناچيز دانست
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 369
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٣٦٩