به آن علاقهمند باشد
كسانى كه طالب دنيا هستند دو دستهاند .
دسته اول كسانى كه دنيا طلبند و بر او دست يابند و به دو فريب خورند و فراموش كنند توشه برداشتن از آن را براى سفرى كه بناچار مىروند كم است ماندن او در اين دنيا و با دست خالى ميرود و پاى وى در اين دنيا ميلغزد و مىآيد بسوى او آنچه به او خوشنود بوده و مرگ او هم در همان است پس پشيمانيش بزرگ و حسرتش بسيار و مصيبتش گران خواهد بود و سختيهاى مرگ آنچنان كه به وصف در نيايد بر وى وارد آيد و دسته دوم كسانى هستند كه دنيا طلبند و به دو دست نيافته و به مقصد نرسيدهاند از اين جهان رخت بر بسته و اندوه و حسرت از دنيا جدا گشتهاند و آنچه از اين دنيا اميد داشته بدست نياورده و باميد خود نرسيدهاند در هر حال هر دو دسته از دنيا رفتهاند و زاد و توشهء با خود
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 366
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٣٦٦