و اين زندگى مقام اهل رضا است ، آن كس كه مطابق خوشنودى من رفتار كند ، سه خصلت را ملازمش ميگردانم : نوعى از سپاسگزارى به دو مىشناسانم كه آميخته به نادانى نباشد و ذكرى را به وى مىآموزم كه توأم با نسيان نباشد ، محبّتم را آن چنان در دل او قرار مىدهم كه دوستى احدى را بر آن مقدّم ندارد ، هر گاه او مرا دوست بدارد من هم او را دوست ميدارم ، چشم قلبش را بسوى جلالتم ميگشايم ، هيچ دانشى را كه مربوط به خصوصىترين آفريدهام باشد از او مخفى نميدارم ، در تاريكى شب و روشنائى روز همراز و همسخن اويم ، تا آنجا كه گفتگو و همنشينىاش را با مردم قطع كند . سخن خود و فرشتگانم را به دو مىشنوانم ،
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 323
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٣٢٣