سوگند به عزّت و جلالت كه اگر خوشنودى تو در اين باشد كه من پاره پاره شوم و هفتاد مرتبه با فجيعترين وضع كشته گردم ، اين خواستهات را از هر چيز بيشتر دوست دارم ، بار خدايا ، من چه گونه عجب بورزم در حالى كه تو اگر مرا گرامى ندارى ذليل و خوارم و اگر تو مرا يارى نفرمائى منكوبم و اگر تو مرا نيرومند نسازى ، ضعيف و ناتوانم ، و اگر تو مرا بيادت زنده نگردانى مردهام و اگر عيوبم را نمىپوشاندى ، هر آينه در اوّلين مرتبهاى كه معصيت تو را انجام دادم رسوا ميشدم بار الها ، چه گونه طالب خوشنودى تو نباشم در حالى كه عقل مرا كامل كردى كه تو را بشناسم ، و حق و باطل را از يك ديگر تشخيص دهم ، . . .
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 319
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٣١٩